Vegan Sprinter

Thrive

2010-03-13T20:11:00.000+01:00

THRIVE: betere prestaties via een doordachte voedselkeuze

Je bent wat je eet. Het mag dan wel een cliché zijn, voeding speelt een essentiële rol in ons leven. In onze huidige maatschappij staan we veel te weinig stil bij wat we ons lichaam geven als brandstof. We eten vandaag de dag heel veel junkfood (bereide maaltijden, pizza, hamburgers, frieten, chips, enz.) en vergeten belangrijke zaken als groenten en fruit. Als atleet vergen we bovendien heel wat van ons lichaam, terwijl we zelf veel te weinig teruggeven aan ons lichaam.

Een zeer interessant boek over sport en voeding is Thrive (A guide to optimal health & performance through plant-based whole foods) van de Canadese veganistische triatleet Brendan Brazier. Jammer genoeg is er (nog) geen Nederlandse vertaling, maar het boek leest erg vlot en het is op een begrijpelijke manier geschreven. Deze gids is het resultaat van Braziers koppigheid (vanaf het begin vertelde iedereen hem dat zijn idee geen kans op slagen had) en zijn wil om via een volwaardige, plantaardige voeding optimale gezondheid en prestaties na te streven.

Braziers zoektocht naar optimale prestaties op basis van plantaardig voedsel begon toen hij 15 jaar was. Aanvankelijk werkte zijn voedingspatroon echter niet en leken de 'tegenstanders' gelijk te krijgen. Waar velen zouden opgeven, ging Brazier echter koppig verder. De reden waarom zijn voeding eerst niet werkte, was dat verschillende essentiële voedingsstoffen ontbraken of in te geringe mate aanwezig waren. Na jarenlang onderzoek (o.a. wetenschappelijke publicaties over voeding, gezondheid, diëten, enz.) en geëxperimenteer, kwam hij uiteindelijk tot een plantaardig voedingspatroon dat beter werkt dan hij ooit had durven hopen...

Met zijn jarenlange ondervinding op het gebied van plantaardige voeding, en na zijn ontdekking van maca (een soort knolgewas) en chlorella (een soort zeewier), trok Brazier naar Sequel Naturals, een bedrijf dat deze twee voedingsstoffen produceert. Ze besloten samen te werken en lanceerden zo, op basis van de voeding die Brazier voor zichzelf klaarmaakte om optimale prestaties als atleet neer te zetten, ‘Vega’, een nieuw merk met sportrepen en -maaltijden. Uiteraard wordt in dit boek aandacht besteed aan en verwezen naar Vega. Toch gebeurt dit niet in die mate dat het storend begint te werken en dat het een reclamefolder wordt.

Misschien ben je ondertussen aan het huiveren van de gedachte aan veganisme. Veganisme is een ‘strengere’ vorm van vegetarisme. Waar vegetariërs geen voedsel eten waarvoor dieren gedood werden (sommigen gebruiken dus wel nog eieren, melk, kaas), gaan veganisten nog een stap verder door alle dierlijke producten uit te sluiten. In dit boek predikt Brazier hoegenaamd niet dat alle vleeseters hun vlees zouden moeten laten voor wat het is.

Hij geeft wel tips hoe (kleine) veranderingen van of toevoegingen aan je voeding een positief effect kunnen hebben op je gezondheid (en dus op je prestaties). “Ik weet dat een strikt veganistische manier van leven niet voor iedereen is weggelegd, maar geloof me, het toevoegen van meer plantaardig voedsel aan je voedingspatroon zal een aanzienlijk verschil maken. Pas zo weinig of zo veel principes uit dit boek toe als je zelf wil, elk beetje helpt”, aldus de winnaar van de Canadese 50km Ultra Marathon in 2003 en 2006.

Brazier gaat in Thrive uit van 3 soorten stress in onze samenleving: nutteloze stress, nuttige stress en productiestress(*). Met productiestress bedoelt hij een verstandige en noodzakelijke vorm van stress om iets positief voort te brengen, bijvoorbeeld fysiek belastende trainingssessies met het oog op een wedstrijd, overwerken of een berekend risico nemen. Nuttige stress is de geschikte hoeveelheid stress om de groei te bevorderen en om de vernieuwing in je lichaam te stimuleren. Zo zal een goed gedoseerde training ons mentaal en lichamelijk sterker maken, van zodra ons lichaam hersteld is van deze training. De laatste vorm van stress, de nutteloze stress, levert niets op en moet dus zo veel mogelijk beperkt of uitgeschakeld worden. Voorbeelden hiervan zijn slechte planning, milieu (giftige stoffen in de lucht, zonnebrand) en slechte voeding.

Zo'n 60% van de stress die een gemiddelde (Noord-Amerikaanse) persoon ondervindt, behoort volgens Brazier tot de categorie "nutteloze stress". Als je de nutteloze stress naderbij bekijkt, kan je stellen dat 10% te wijten is aan het milieu, dat 20% psychologische redenen heeft en dat liefst 70% van de nutteloze stress voortkomt uit voeding. Deze stress wordt veroorzaakt door het overconsumeren van 'leeg' voedsel, het eten van bewerkte producten (o.a. voedsel dat bewerkt is met pesticiden) en het in veel te geringe mate consumeren van voedsel dat rijk is aan essentiële voedingsstoffen (mineralen, aminozuren, vitaminen, enz.).

Brazier behandelt verder een aantal fenomenen uit onze moderne maatschappij. Zo zouden we de oorzaak van problemen moeten aanpakken en niet de symptomen, zoals al te vaak gebeurt. Onze geneeskunde is gestoeld op het behandelen van ziektes en te weinig op het streven naar gezondheid en dus preventie. Om dit te illustreren kan je je de vraag stellen wanneer je de laatste keer naar een dokter bent gegaan zonder dat er iets scheelde. Met de juiste voedingskeuzes zouden heel wat problemen voorkomen kunnen worden.

De belangrijkste voordelen van deze plantaardige voedingswijze zijn volgens Brazier onder andere: een snellere recuperatie, verhoogde kracht en uithouding, een betere slaapkwaliteit (je hebt ook minder slaap nodig), meer productiviteit, meer energie (zonder koffie of suiker), verlies van lichaamsvet en behoud van droge spiermassa en betere weerstand tegen infecties. Bovendien hoeft het lichaam geen onnodige energie te verspillen bij het verteren van 'leeg' voedsel, waardoor meer energie vrijkomt voor prestaties.

Meer informatie over het boek en de auteur vind je terug op www.brendanbrazier.com; onlangs is zijn tweede boek, 'The Thrive Diet' verschenen, met onder meer recepten die gebaseerd zijn op wat in 'Thrive' beschreven staat.

(*) Dit is een vrije vertaling van respectievelijk “uncomplementary stress”, “complementary stress” en “production stress”.

NB: Dit artikel werd in Stadionecho (magazine van FLAC) van september 2007 gepubliceerd.

Interessante boeken over sport en vegetarisme

2010-03-03T19:23:00.000+01:00

De voorbije weken kreeg ik enkele vragen in verband met boeken rond sport en vegetarisme/veganisme. Ik kan alvast volgende boeken aanraden:

- Vegetarian Sports Nutrition, D. Enette Larson-Meyer
- On Nutrition and Physical Performance: A Handbook for Athletes and Fitness Enthusiasts, Dr. Douglas N. Graham
- Thrive, Brendan Brazier
- The Thrive Diet, Brendan Brazier
- Thrive Fitness, Brendan Brazier
- Binnenkort komt er ook een boek uit van Robert Cheeke: Vegan bodybuilding & fitness.

OrganicAthlete heeft de Guide to Sports Nutrition uitgebracht die ik naar het Nederlands heb vertaald. Deze vertaling is enkel elektronisch beschikbaar.

filmpje

2010-02-13T21:04:00.000+01:00

Harley Johnstone, een Australische atleet en lid van OrganicAthlete, heeft een aantal leuke filmpjes op YouTube staan. Wat doet een raw vegan atleet als hij zin heeft in chips en salsa? Bekijk het hier: Chips en tomatensalsa.

Dieren Eten

2010-01-30T19:43:00.000+01:00

Een uiterst interessant boek voor vleeseters, vegetariërs en veganisten. Auteur Jonathan Safran Foer gaat in zijn boek op zoek naar de oorsprong van het vlees dat op ons bord terecht komt. Waarom eten we vlees? Kunnen we het maken om de "farm factories" te steunen door hun vlees te kopen terwijl zij de dieren zwaar mishandelen?

Op 15 januari was Foer samen met Louise Fresco te gast in de Gentse Vooruit. Je kan een MO*-paper van deze lezing vinden op de website van MO*-magazine.

Standpunt ADA ten opzichte van vegetarische voedingswijzen

2010-01-24T21:15:00.001+01:00

De American Dietetic Association, 's werelds grootste organisatie van voedingsprofessionals, vermeldde het volgende standpunt over vegetarische voedingswijzen:

Het standpunt van de American Dietetic Association luidt dat behoorlijk geplande vegetarische voedingswijzen, inclusief volledig vegetarische of veganistische dieten, gezond en nutritioneel adequaat zijn en gezondheidsvoordelen kunnen bieden inzake de preventie en behandeling van bepaalde ziekten. Goed geplande voedingswijzen zijn geschikt voor individuen tijdens hun volledige leven, inclusief bij zwangerschap, bortsvoeding, kleutertijd, kindertijd, adolescentie, en voor atleten.

Biologisch voedsel volgens Tonya Kay

2010-01-24T20:35:00.001+01:00

De Amerikaanse veganistische raw food danseres Tonya Kay blogt wekelijks op de site EcoHeart. Vier weken lang had ze het in haar blog over biologisch voedsel, en meer bepaald over de prijs van voedsel en de waarde die aan de kwaliteit van ons voedsel gehecht wordt. Zeker het lezen waard!

Organic Produce—Price vs. Value, Part l: Location, Location, Location

Organic Produce—Price vs. Value, Part 2: Production Costs

Organic Produce—Price vs. Value, Part 3: Supply, Demand and Government Subsidies

Organic Produce—Price vs. Value, Part 4: The Cost to Our Health

Biologisch voedsel

2010-01-24T20:09:00.000+01:00

Het Franse Agentschap voor Voedselveiligheid heeft de kwaliteit van biologisch voedsel grondig en kritisch geëvalueerd. Op basis van deze analyse en enkele recente studies luiden de conclusies:

- biologische plantaardige producten bevatten meer droge stof en mineralen (ijzer en magnesium), alsook meer antioxidanten (fenolen en salicylzuur)
- de gegevens over koolhydraat-, eiwit- en vitameniveaus zijn onvoldoende gedocumenteerd
- 94 tot 100% van het biologisch voedsel bevat geen pesticideresiduen.
- biologische groenten bevatten veel minder nitraten (zo'n 50% minder)
- biologische granen bevatten algemeen gelijkaardige niveaus van mycotoxines als conventioneel geteelde granen.

De algemene conclusie is dus dat biologische landbouw in staat is om voedsel van hoogwaardige kwaliteit te produceren

Link: Nutritional quality and safety of organic food. A review

In tegenstelling tot wat bepaalde media dus berichtten, bevatten biologische producten dus meer nutriënten en bovendien bevatten ze nauwelijks tot geen pesticiden ten opzichte van hun conventionele tegenhangers. Mijn keuze is gemaakt, de jouwe ook?

Mentaal voordeel van sporten

2010-01-24T17:27:00.001+01:00

Uit een Nederlands onderzoek (Netherlands Mental Health Survey and Incidence Study (NEMESIS) bij mensen tussen 18 en 64 jaar in opdracht van het Nederlandse Ministerie van Volksgezondheid is gebleken dat sportende personen 50% minder risico lopen op een psychische stoornis dan niet-sporters. Sporters hebben minder last van depressies, angsten, alcoholverslaving en fobieën. Wie toch een psychische stoornis zou hebben ontwikkeld, zal sneller herstellen van deze stoornis door te sporten. Vooral bij angststoornissen is de invloed van sporten het grootste. Je hoeft niet eens zo veel te sporten, 1 tot 3 uur per week zou al voldoende zijn. Langer sporten zou geen beter effect opleveren.

M ten Have, R de Graaf, K Monshouwer. Sporten en psychische gezondheid. Resultaten van de ‘Netherlands Mental Health Survey and Incidence Study’ (NEMESIS). Utrecht, Trimbos-instituut, 2009.

Sporten (of 'actief bewegen' als je bij het woord sporten alleen al moe wordt) zou bij iedereen een gewoonte moeten zijn. Zowel lichamelijk als mentaal is het van groot belang om goed te kunnen functioneren!

Mail van Mike Boyle

2010-01-06T11:28:00.002+01:00

Onderstaande mail kreeg ik van een Amerikaanse personal trainer, Mike Boyle.

"Imagine you are sixteen years old and your parents give you your first car. They also give you simple instructions. There is one small hitch, you only get one car, you can never get another. Never. No trade-ins, no trade-ups. Nothing.

Ask yourself how would you maintain that car? My guess is you would be meticulous. Frequent oil changes, proper fuel, etc. Now imagine if your parents also told you that none of the replacement parts for this car would ever work as well as the original parts. Not only that, the replacement parts would be expensive to install and cause you to have decreased use of your car for the rest of the cars useful life? In other words, the car would continue to run but, not at the same speed and with the efficiency you were used to.

Wow, now would we ever put a lot of time and effort into maintenance if that were the case.

After reading the above example ask yourself another question. Why is the human body different? Why do we act as if we don’t care about the one body we were given. Same deal. You only get one body. No returns or trade-ins. Sure, we can replace parts but boy it’s a lot of work and it hurts. Besides, the stuff they put in never works as well as the original “factory” parts. The replacement knee or hip doesn’t give you the same feel and performance as the original part.

Think about it. One body. You determine the mileage? You set the maintenance plan?

No refunds, no warranties, no do-overs?

How about this perspective? One of my clients is a very successful businessman. He often is asked to speak to various groups. One thing he tells every group is that you are going to spend time and money on your health. The truth is the process can be a proactive one or a reactive one. Money spent on your health can take the form of a personal trainer, massage therapist and a gym membership or, it can be money spent on cardiologists, anesthesiologists, and plastic surgeons. Either way, you will spend money.

Same goes for time. You can go to the gym or, to the doctors office. It’s up to you. Either way, you will spend time. Some people say things like “I hate to work out”. Try sitting in the emergency room for a few hours and then get back to me. Working out may not seem so bad. Much like a car, a little preventative maintenance can go a long way. However, in so many ways the body is better than a car. With some good hard work you can turn back the odometer on the body. I wrote an article a while back ( Strength Training- The Fountain of Youth) that discussed a study done by McMaster University which showed that muscle tissue of older subjects actually changed at the cellular level and looked more like the younger control subjects after strength training.

Do me a favor, spend some time on preventative maintenance, it beats the heck out of the alternative. Just remember, you will spend both time and money.

Mike Boyle
http://www.FunctionalStrengthCoach3.com"

Mijn keuze is snel gemaakt: sporten! Als je een beetje uitkijkt en vergelijkt, dan kan je al een pak geld besparen. Als je dan een sport gevonden hebt die je echt graag doet, dan zijn geld en tijd geen excuses meer om niet te sporten. Je zult je veel gelukkiger en gezonder voelen!

Boek: The Thrive Diet

2009-12-17T21:30:00.004+01:00

The Thrive Diet

The Thrive Diet is de opvolger van Brendan Braziers eerste boek Thrive (A guide to optimal health & performance through plant-based whole foods). In dit tweede boek gaat de Canadese triatleet dieper in op wat hij reeds beschreef in zijn eersteling. In deel 1 komen een aantal problemen uit onze Westerse samenleving aan bod die verholpen kunnen worden door te letten op wat we eten: slechte slaapkwaliteit, tekenen van veroudering, moeheid, obesitas, hoge cholesterol, sterk verlangen naar suiker en vet, enzovoort. Brazier beschrijft de eigenschappen van verschillende producten en geeft daarbij aan wat we beter vermijden en welke producten zeker een plaatsje in ons voedingspatroon verdienen. In het tweede gedeelte vind je een maaltijdplan voor twaalf weken en een honderdtal eenvoudige recepten. Alle recepten zijn gebaseerd op plantaardig nutriëntrijk voedsel dat een zo groot mogelijke nettowinst aan energie oplevert. Behalve voor minder actieve personen, die er zeker interessante elementen kunnen uithalen, is dit boek ongetwijfeld een must read voor sporters die veganistisch (willen) eten.

Boek: Thrive

2009-12-17T21:27:00.002+01:00

Thrive (A guide to optimal health & performance through plant-based whole foods)

Vallen en opstaan. Vijftien jaar lang zocht de Canadese triatleet Brendan Brazier naar de ideale formule voor optimale gezondheid en topprestaties. Aanvankelijk leken zijn criticasters ('ofwel ben je atleet, ofwel ben je veganist') gelijk te krijgen, maar Brazier gaf niet op. Hij verwierf langzaamaan inzicht in de werking van het menselijk lichaam en ontdekte dat voeding hierbij een uiterst belangrijke rol vervult om optimaal te kunnen functioneren. In deze gids beschrijft Brazier hoe we een groot deel van de stress waaraan we in onze maatschappij blootgesteld worden, kunnen verminderen of zelfs uitschakelen. Door er bijvoorbeeld voor te zorgen dat we nutriëntrijk plantaardig voedsel binnenkrijgen in plaats van nutriëntarme producten die bovendien extra veel van het lichaam vergen bij de vertering. Dit boek is niet alleen interessant voor topatleten, het bevat eveneens heel wat nuttige tips voor de 'gewone sterveling'. Bepaalde zaken zullen je leven zeker een meerwaarde geven, al was het maar door even stil te staan bij je huidige manier van leven.

Eén kopje koffie (of sloten koffie)? Nee, bedankt!

2009-11-29T19:23:00.001+01:00

Bekijk de 2 filmjes van Roger Haeske over koffie en wat je kunt doen om je energiepeil op te krikken zonder sloten koffie binnen te gieten.

Deel 1: Works Better Than Coffee To Wake You Up - Completely Natural - Instant Energy Exercices

Deel 2: Works Better Than Coffee to Wake You Up - Pt 2 - Instant Energy Exercises

Wij eten en/of drinken zoveel vergif dat het niet mag verwonderen dat zoveel mensen een of ander (klein of groot) gezondheidsprobleem hebben. Vele van die problemen kunnen gewoon voorkomen worden door te kiezen voor onbewerkte, volwaardige en plantaardige voedingsmiddelen. Koffie zit echter zo in onze cultuur ingebakken dat mensen er gewoon niet aan denken dat het eigenlijk vergif is.

Why do you do the things you do?

2009-11-16T17:37:00.001+01:00

Video van de veganistische bodybuilder Robert Cheeke waarin hij praat over het waarom van al wat we doen. Interessant om te bekijken: Robert Cheeke interview.

Carl Lewis over veganisme en topsport

2009-11-08T20:55:00.000+01:00

http://www.youtube.com/watch?v=bOTETXwfIaY

1ste Sportcongres

2009-10-15T22:19:00.000+02:00

Op zaterdag 10 oktober vond in Gent het 1ste sportcongres plaats in het International Convention Center, waarbij de recente ontwikkelingen in voeding, psychologie en fysiologie werden besproken. Er waren lezingen, workshops en case studies. De workshops die ik bijwoonde waren Sportvoedingssupplementen, invloed op prestatie en herstel door Prof. Derave (UGent) en Krachtsport, welke voeding nemen voor, tijdens en na een inspanning door dhr. Hermans, MSc (sport)voedingsdeskundige. De case studies gingen over de Astana-ploeg tijdens de Ronde van Frankrijk en Hanna Mariën.

1) Nieuwe ontwikkelingen in sportvoeding, Dr. Oliver Witard, University of Birmingham

Gaf een uiteenzetting over de nieuwste ontwikkelingen op het vlak van sportvoeding. Onder meer over het effect van caffeïne op prestaties (effect afhankelijk van de dosis caffeïne en de beschikbaarheid van koolhydraten), de spierglycogeenstatus en trainingsaanpassingen (koolhydraten zijn belangrijk in periodes van intense training, meer onderzoek nodig), eiwitten en spiergroei (te veel eiwitten na training worden geoxideerd, en gaan dus verloren, 20g lijkt voldoende; nuttig bij intense training, spierschade en gewichtsverlies (mensen verliezen meer gewicht op eiwitrijke diëten)). De verschillende slides waren soms moeilijk om volgen, zeker omdat de presentatie in het Engels was. Sportvoeding is immers een niet al te gemakkelijke materie voor 'leken'.

2) Nieuwe technologieën om sportprestaties continu te monitoren en te optimaliseren, Prof. Berckmans, M3-Biores KUL

Minst interessante lezing wegens nogal technisch en voor gewone atleten, diëtisten, ... niet echt van nut. Via sensoren kan je van alles gaan meten. Bv. bij AC Milaan testen ze met dit systeem hoe het met de conditie zit (voorlopig de Primavera, niet de A-ploeg).

3) Wat beweegt er in de sportpsychologie, Prof. De Cuyper, Humane Kinesologie KUL

Deze lezing ging over sportpsychologie, die steeds meer ingang vindt in de sportwereld.

4) Case study: Astana in de Tour de France, panelgesprek met Gianni Meersman (renner Française des Jeux), Dag Vanelslande (sportarts van Astana), Prof. De Cuyper, Joris Hermans (MSc voedingsdeskundige) en Romain Meeusen (VUB)

Interessant om eens (kort) te zien en te horen hoe het ontbijt eruit ziet, hoe de bus eruit ziet, wat de kok doet, wat de renners allemaal eten, ...

5) Sportvoedingssupplementen, invloed op prestatie en herstel, Prof. Derave, UGent

Op zijn opmerking dat enkel veganisten (voor zover je geen topsporter bent) moeten supplementeren na (misschien B12, voor de rest is alles echt uit voeding te halen volgens mij), een redelijk interessante uiteenzetting over welke supplementen nu effectief werken en welke niet.

- Supplementen met wetenschappelijke evidentie dat ze werken: creatine, bicarbonaat, beta-alanine, eiwitten(hydrolysaten) en aminozuren (= voeding) en caffeïne.
- Supplementen met onvoldoende wetenschappelijke evidentie dat ze werken: HMB, ribose, glutamine, colostrum, rodola rosea, BCAA (wel zinvol in herstelfase van krachttraining)
- Supplementen zonder wetenschappelijke evidentie dat ze werken: carnitine, chroom picolinaat, coenzyme Q10, ginseng, pyruvaat, medium-chaain triglycerides, cytochroom-C, geoxygeneerd water, ...
- Gevaarlijke "supplementen": DHEA (grote kans op positieve dopingplas), groeihormoon IGF1, tribulus terrestris, androgene steroïden.

De zin en onzin van supplementen: vaak weggegooid geld, bv. L-carnitine dat oraal ingenomen totaal zinloos is omdat het zo niet tot in de spieren geraakt. Verder moet je ook steeds oppassen voor contaminatie met verboden stoffen.

6) Case study: Hanna Mariën, panelgesprek met Hanna Mariën, Patrick Himschoot (trainer), Eva Maenhout (sportpsychologe), Inge De Ridder (sportdiëtiste en lector sportvoeding Plantijn), Prof. Derave (UGent)

Wat doet ze voor, tijdens en na wedstrijden, wat eet ze, wat doet ze, ... Net als Astana interessant om te zien. Bij Hanna heeft creatine niet het gewenste effect in de zin dat ze te veel water ophoudt waardoor ze extra gewicht moet meesleuren bij het lopen, wat haar snelheid kan verminderen.

7) Krachtsport voeding voor, tijdens en na de inspanning, Joris Hermans (MSc)

Misschien wel de interessantse lezing van allemaal. Soorten krachtsport, wat gebeurt er bij krachtsport, hoeveel koolhydraten, eiwitten en vetten, ...

Robert Cheeke: boek

2009-10-04T20:35:00.002+02:00

Mijn vriend Robert Cheeke brengt zijn eerste boek uit: Vegan Bodybuilding Book. Robert is een veganistische bodybuilder en een van de bekendste veganistische atleten in de VS en zelfs in de wereld. Hij is de oprichter van veganbodybuilding.com. Hij reist de hele VS af om lezingen te geven en/of om op VegFests allerhande veganbodybuilding.com of Vega te promoten. Vorig jaar ben ik naar een lezing van hem geweest tijdens VegFest San Francisco en hij weet zijn publiek echt wel te boeien en zijn enthousiasme werkt echt aanstekelijk. Ik ben heel benieuwd.

Natuur vs. cultuur

2009-09-27T14:48:00.002+02:00

September 2009. Goldstream Provincial Park, British Columbia, Canada.

De bus dropt je af aan de camping van Goldstream Provincial Park. De zon schijnt en je begint aan een wandeling die enkele uren zal duren. Het eerste half uur gaat vlot. Boomstammen die het pad versperren: geen probleem. Andere obstakels: geen probleem. Opeens begint het te regenen. En dan begint het te gieten. Het lijkt niet te zullen de stoppen in de eerstkomende uren. Bovendien kom je niemand tegen, tenzij aan de waterval en aan het visitor's center, maar daar kan je makkelijk met de auto naartoe, zonder dat je door de wildernis moet.

In de zee van groen en bruin ben je alleen, samen met slakken, kevers, vogels en een eenzaam hert dat al even snel terug verdwijnt als het te voorschijn kwam, plus die (in mijn geest ellendige) regen. Je bent kletsnat: pet, jas, tweede jas en t-shirt, korte broek, sokken en schoenen. Je loopt door, je geniet veel minder van de natuurpracht, je wil enkel een warme douche en droge kledij en schoenen. Je komt langs paden die eigenlijk niet zo heel breed zijn, naast jou gaapt de dieperik. Je volgt het pad, tot je opeens op een punt komt waarvan je zeker weet dat je daar niet hoort. Er zit niets anders op dan terug te keren. Wat niet altijd even eenvoudig door de stijle stukken met weinig grip.

Dan kom je eindelijk aan een plaats waar je denkt te kunnen schuilen voor de regen, moet je toch wel betalen. Wat is dan het nut om geld te geven om daarna toch weer kletsnat te worden omdat je nog helemaal terug moet om de bus te nemen? Niet betalen, doorgaan en toch weer proberen te genieten van het natuurschoon. Beetje bij beetje lukt het. Tot je op een bepaald moment je oriënteringsvermogen kwijt bent. Welke van de drie paden volg ik. Nu lijkt het alsof elk pad teruggaat van waar je net komt. Die boom ben ik daarnet gepasseerd. Dat heb ik toch al gezien, dus die weg moet ik niet volgen.

Je voeten schuiven onder je lichaam weg, maar je kunt je gelukkig nog vastgrijpen. Nog een uitschuiver, weer niet volledig gevallen. Alles lijkt zo hard op elkaar, nu moet je wel een pad kiezen en doorgaan tot je effectief een aanwijzing hebt dat je al dan niet goed zit. Hoera, ik ben op de goede weg. De paden lijk je opeens veel sneller te bewandelen. Daar is de camping, nu ben je er bijna. Daar is de weg langs waar je deze ochtend gekomen bent. Het is zover: je hebt het overleefd. Jij, een mens die zo van de natuur is vervreemd, je hebt de test van Moeder Natuur glansrijk doorstaan!

Het mooie van zo'n eenzame wandeltocht in de natuur is dat je beseft hoezeer we vervreemd zijn van de natuur en binnen onze cultuur gewoon alles als normaal beschouwen: mooie, geasfalteerde wegen, paraplu, gebouwen om in te schuilen, droge kledij, ... In de natuur schrik je van de geluiden die zo hard verschillen van die in onze 'cultuur', je vloekt als je geen wegwijzers ziet, je vindt het zonde als je constant door plassen moet, over boomstammen moet klimmen. Als je (bijna) valt, is het al helemaal te gek dat ze op die plaats geen trapje hebben gemaakt. Maar zijn al die dingen nu eigenlijk wel nodig?

Je voelt zo dat het voor je lichaam veel beter is om op de onverharde bodem te wandelen dan op asfalt. Door hier en daar over boomstammen te stappen, gebruik je meer spieren dan door afwisselend je linker- en rechtervoet vooruit te bewegen. De lucht is veel zuiverder te midden van die groen-bruine oase aan bomen dan te midden van onze steden. Ik heb urenlang kletsnat rond gelopen en ben toch niet ziek geworden.

Wat houdt ons dan eigenlijk tegen om de natuur te koesteren en er regelmatig tijd in door te brengen? Waarom kiezen we voor al die artificiële dingen zoals muffe gebouwen, televisies waarop niets te zien is, ...? We gaan zo fel op in onze 'cultuur' dat we niet eens meer beseffen dat er en wat natuur is. Het is aan ons om hier verandering in te brengen!!!

Interview met Scott Spitz voor de OrganicAthlete website

2009-09-21T04:07:00.001+02:00

Vegan distance runner Scott Spitz is getting ready for the Chicago marathon

Scott Spitz, an Indianapolis distance runner, is blogging (runvegan.wordpress.com) about his build-up to the Chicago marathon in October, with running and diet logs. Scott talked to OrganicAthlete about veganism, running, blogging and more.

You are vegan and you want to run a marathon. What kind of reactions do you get from other people?

Surprisingly, most people never make mention of my veganism in relation to running a marathon. I think the majority of people I know are aware that I've been vegan for so long (almost 15 years) that it's not even a concern to them, not to mention that since veganism has gained more cultural exposure over the past 15 years the tired response of "Eating like that will make you weak and sickly" has started to diminish. Not to say there aren't detractors. Some guys I run with found out about my vegan diet through my blog and didn't necessarily express any serious doubts about my ability to run a marathon as a vegan, but simply warned me about calorie loading leading up to the race. In general, the response hasn't really been positive or negative, which I think is a good gauge of veganism becoming more culturally normative.

Your results show you are always amongst the best, if not the best. What result or achievement are you most proud of?

As far as racing goes, my Personal Record in the 500 Festival 1/2 marathon (1:10:28) makes me very proud. It was a full minute jump from my last PR and fulfilled a number of expectations I had of myself going into that race. Ultimately though, I'm most proud that I have not only continued with my competitive running, but dedicated myself to continuously progressing, finding the ability to push myself further and further, doing whatever it takes to set my goals higher and go after them. To this day I still feel like I'm just getting started.

How did you get into running?

I discovered my talent when I was 6 years old, when during a community 5k race I went chasing after my mom right after the start gun went off. I finished that race and then went on to run in middle school and the last two years of high school. I stopped running after high school when I found myself interested more in social issues than anything else.

You stopped running for quite some time. What made you start running again?

A couple years ago my son was born and I moved to my parents’ retirement home to save money. I lived in a double gated community in the middle of a PGA golf course in a small rural town. There really wasn't much to do and although I used to ride my bike for fun, there simply wasn't anywhere to go out there. Not wanting to lose the fitness I generated through cycling, one day I decided to go out for a run. That turned out to be 5 miles and at some point during the run all the nostalgia associated with my earlier running days came flooding back in. It was like a lost part of myself was found again. I never looked back.

Why did you decide to go vegan?

The ethical considerations of vegetarianism/veganism were communicated to me through a musical sub-culture I was/am a part of. Veganism was a foundational component of that culture, so NOT considering veganism would have been an act of extreme denial. Once I took the time to understand the dominant culture's treatment of animals and what that meant for them, for the earth, for my health, and how all those played into power structures of social relationships, there was no way I couldn't go vegan. That was back in 1994.

You want to show people you can run marathons on a plant-based diet. Do you find any particular benefits from a vegan diet?

For clarification, I don't just want to show people that you can run marathons on a plant-based diet. I also want to show that you can do it fast! I wouldn't say I INHERENTLY find any particular benefits from a vegan diet. Technically, I could eat a vegan diet extremely poorly, subsisting on chocolate bars, twizzlers, white bread, and oreo cookies. As in ANY diet, we can do it well or we can do it poorly. However, the point is that the vegan diet should not be an act of sacrifice or compromise. There is no reason to think if we eat vegan that we sacrifice health or athletic performance. The body simply requires specific nutrients for functioning and the vegan diet supplies that without fail. Just as omnivores both fail and succeed athletically in relation to their diets, so can vegans. It's really a matter of choice in how one eats. However, I will say that the ethical considerations of veganism, whether that is regarding the treatment of animals or the contempt I hold for corporate culture and their involvement in animal exploitation and domination, does make the choices to avoid certain unhealthy options that much easier. My veganism doesn't simply end with avoiding meat and dairy, but when possible, I avoid corporations that are a larger part of the dominant culture that upholds the current treatment of animals, both human and non-human. So, if I'm at a party and the only beverage available is Coca-Cola or Dr. Pepper or some other crappy drink, I absolutely won't drink it, for both political and health reasons. So in that, veganism has expanded my perspective on diet and affords me the benefits of not ingesting a lot of culturally normative and extremely detrimental junk. All this helps my running for sure.

You are blogging about your training leading up to the Chicago marathon. Do you want to inform people about you preparing for a marathon on a vegan diet, or is there a more specific reason?

Well, for the sake of full disclosure, part of my reason to blog is the agreement I have with my sponsor, Vegan Dandies (www.chicagosoydairy.com). They are friends of mine who make awesome vegan foods and we are in a cooperative partnership where they are helping me run the marathon and I'm helping promote their product. However, one of the underlying motivations for both my running and their business is to prove the value of veganism without compromise. I've decided through this blog, for the first time, to really express my veganism in relation to my running. It has always been a point of pride with me, that all my accomplishments in running run counter to a lot of the perspectives that people have about vegetarianism/veganism in that it supposedly makes one weak and frail. I finally decided to put it all on the line and say, "No, actually I'm proving that it absolutely doesn't and actually veganism can complement one's strength fundamentally. I feel like I'm doing that pretty convincingly and now that I'm running a high profile marathon, I'm going to make this point known in a higher profile manner." I like to say I'm proving the possibility.

I believe many athletes will find your blog a great source of inspiration. What would you say to athletes still having some doubts about a vegan diet and performance?

I really do hope others are inspired through my blog, whether that is to make the switch to veganism or at least gain confidence in their ability to eat vegan and perform athletically. I'm not entirely sure what I can say to athletes having doubts about veganism and athletic performance except, "Watch." I guess I don't know what doubts they would have, unless they simply haven't done the research themselves, which in that case I would suggest they do some basic searching. Veganfitness.net is a great place to start. They have so many knowledgeable and supportive vegans engaged in all sorts of athletics, many of them outstanding in their field. I think, even if one doesn't make the decision to go entirely vegan, just doing basic research will help them understand the benefits of even just eating closer to veganism.

Thanks a lot!

Interview met Betsy Bailey voor de OrganicAthlete website

2009-09-21T03:53:00.001+02:00

Vegan volleyballer Betsy Bailey is living her dream

While many vegan athletes are involved in individual sports, OrganicAthlete had a chat with a vegan volleyball player Betsy Bailey. If you are interested in vegan athletic equipment, check out Betsy’s website www.veganvolleyballer.com!

You are a professional volleyball player. How did you get into this sport?

I started playing volleyball in my backyard with my older sister when I was probably 10 or 11 years old. There were no organized programs in my area until I was in 7th grade, so I officially started playing then. My best friend and I would spend hours outside "peppering", a term we use to describe volleying the ball between two players without a net in a pass, set, attack format. We would play until it was dark and we couldn't see the ball anymore...then we would keep playing with the porch light on until our parents made us come in. That was only the beginning of my life-long love of the sport!

Was volleyball your first love, or do/did you practice other sports?

Though I played many other sports growing up including soccer, basketball, softball and tennis and enjoyed all of them, volleyball was my first love and always my priority when two practices or games conflicted. I still enjoy playing other sports when I get the chance.

You only went pro recently. Was it a dream that became reality?

Yeah! In the US, there is no professional volleyball league, so many players go to Europe to play if they want to continue after college. I had always thought about going overseas, but wasn't really sure how to go about doing it. I also had a silly idea in my head that I needed to get started on a "real" career after college. After a few years in the working world, I got the itch to play competitively again, so I did a little research and eventually went on a tryout and got picked up by a team in Germany.

What achievement(s) are you most proud of?

Having the guts to give up a good job and life in NYC to go and try out in Europe even though I wasn't sure to make a team. Understanding that making a lot of money is not as important as doing the things I love.

You are a vegan athlete. Was there a particular reason for you to go vegan?

Well, it was actually a very slow process. I stopped eating red meat when I was a teenager just to be healthier overall. Being that I had always been interested in health and nutrition, I was reading a lot about how meat is produced in the US and discovered that a lot of antibiotics and hormones are used. After that, meat gradually became unappealing to me. I never made a decision to be vegetarian; it just kind of happened. Eventually, it dawned on me that if I'm not eating meat because of the unnatural chemicals in it, why would I eat eggs, milk, cheese, etc? So I went vegan. It was only after being vegan that I began to understand and support all of the other great reasons to follow this lifestyle such as compassion for animals, reducing my impact on the environment, etc.

When did you go vegan?

I think it's been about 8 or 9 years now.

Did you find health benefits or problems?

I didn't notice any big health benefits until I actually started cooking real food. When I first went vegan, I ate a lot of meals in a box or microwave stuff because I didn't really know how to cook. Eventually, I started eating more fresh fruits and vegetables, and since then I hardly every get colds anymore!

Volleyball is a team sport, how do your colleagues and coach react? Are they supportive or critical?

That totally depends on where I am. In college, there were a few other veggies on the team, but we were still given a hard time from our strength and conditioning coaches. However, we were the strongest ones on the team, so they couldn't give us too much trouble! In Germany, it was quite accepted and there was one other veggie on the team. In France, most people think I'm crazy. My first season there, when my coach discovered that I was vegan, he told me I MUST eat pasta every day for energy. I told him that if I seem to be lacking energy in training or matches, then he could tell me what to eat! I do think people are slowly becoming more aware of the vegan concept in France and there is already a high demand for organic foods there, which is great.

You are from the US, but you had to come to Europe for your professional career. Is it harder to be a vegan in Europe?

It really depends on the country or city you're in and the kind of vegan you are. While living in New York City, it was super easy to go out to eat. Even at non-veg restaurants, the wait staff at pretty much any restaurant understands the meaning of veganism. In Europe while eating out, I usually have to explain the meaning and sometimes people still don't understand. But that happens in Michigan too, where I grew up! However, anywhere I've lived, there have always been fresh fruits and vegetables available at farmers' markets or supermarkets, so in general, no, it's not harder to be vegan in Europe. Actually, I tend to be a healthier vegan while in Europe, because the vegan junk-foods that I sometimes give in to in the US are hard to find over there!

Do you have any advice for fellow vegan athletes?

My advice would be just to stick to your principles. I also find that leading by example is more persuasive than preaching the lifestyle. Don't get defensive when people try to discredit you, just show your teammates, friends, coaches, whoever, that being vegan is a healthy way to live and contributes to your athletic performance.

Are there any other things you want to share?

Yeah! Thanks to OrganicAthlete for involving me in such an amazing organization that promotes and shares the organic, vegan lifestyle. Keep it up!

Thanks Betsy!

Interview met Bradley Saul

2009-03-31T20:56:00.002+02:00

In het nieuwe nummer van EVA Magazine staat een interview van mij met Bradley Saul, oprichter van OrganicAthlete.

OrganicAthlete en de OrganicAthlete Guide to Sports Nutrition

2009-01-08T22:02:00.002+01:00

OrganicAthlete is een organisatie die mij op het lijf is geschreven. Ze staat voor alles wat ik belangrijk vind:

Over OrganicAthlete

OrganicAthlete brengt wereldwijd mensen samen om een betere wereld te creëren via sport. Door individueel initiatief en teamwerk kunnen we het ondenkbare bereiken en de zoektocht naar optimale gezondheid en een gezonde planeet inspireren. Onze missie is de promotie van gezondheid en ecologische verantwoordelijkheid onder atleten van alle leeftijden en niveaus door informatie te delen, een gemeenschap te vormen en als atleet een voorbeeld te zijn.

Onze essentiële waarden

OrganicAthlete laat zich leiden door de combinatie van de principes van biologische landbouw met de Olympische geest. De biologische beweging werd opgericht om de ecologische integriteit te vrijwaren, om rechtvaardige voedselsystemen op te bouwen en om gezond, voedzaam voedsel te telen. De fundamentele doelstellingen van de Olympische geest zijn: genieten van inspanningen, de educatieve waarde van ‘het goede voorbeeld’ en respect voor universele ethische principes.

De leden van OrganicAthlete streven ernaar om met woord en daad het voorbeeld te geven op basis van:

- Medeleven: Medeleven en een groot respect voor alle leven staan centraal bij onze training.
- Oprechtheid: We rekenen af met twijfel en angst, met oprechtheid en integriteit als doel.
- Samenwerking: We werken op een onzelfzuchtige manier samen.
- Leiderschap: We geven het eerlijke voorbeeld en nemen onze sociale en ecologische verantwoordelijkheid op.

In de Verenigde Staten heb ik al vele mooie momenten beleefd als OrganicAthlete-lid. Omdat alle documenten van OrganicAthlete in het Engels zijn, heb ik beslist om een aantal documenten naar het Nederlands te vertalen. Het grootste en belangrijkste document is de Sportvoedingsgids die je een basis meegeeft over gezonde sportvoeding.

Je kan een exemplaar downloaden op de OrganicAthlete website. Daarvoor moet je wel eerst (gratis) lid worden van OrganicAthlete en daarna van de Belgische afdeling. Wil je liever geen lid worden, dan kan je een gids krijgen door contact op te nemen met mij.

Veganistische sprinter blogt...

2008-08-02T19:39:00.002+02:00

Veganistische topatleten, ze bestaan. Zelf ben ik geen topatleet, maar wel iemand die sport en gezond eten als een evidentie beschouwt. Voor mij betekent gezond eten: veganistisch en biologisch eten. Sporten is van uiterst belang voor mensen, zeker als ze tijdens hun dag vooral zitten. Sporten in de vrije natuur geeft een bevrijdend gevoel, geeft je elke keer een mentale opkikker.

Wat kan je op mijn blog verwachten? Berichten over sport, vooral atletiek, vegetarisme en veganisme, milieugerichte artikels, artikels die ik zelf geschreven heb, enzovoort. Dingen die ik belangrijk vind en die een meerwaarde bieden.

Over mezelf:

Sport(en): atletiek (competitie), krachttraining (in functie van atletiek), fietsen (recreatief en als milieuvriendelijk vervoermiddel)
Club: KAA Gent (sinds november 2009, van september 2004 tot oktober 2009 FLAC
Discipline: 60m, 100m, 200m
Vrijwilliger bij: OrganicAthlete, EVA vzw